Our Location
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124

Ik heb dit boek al een aantal keer in mijn handen gehad, maar de achterflap sprak me totaal niet aan. Maar gelukkig was daar Instagram, waar veel mensen lyrisch waren over dit boek. En dat maakte me nieuwsgierig.
Het boek was dan ook totaal niet wat ik ervan verwacht had. Het gaat over een relatie tussen twee mensen die elkaar steeds weer tegenkomen. Dat klinkt als een simpele chicklit, maar dat was het totaal niet.
De titel is dan ook goed gekozen. Het zijn normale mensen, waarbij je wilt weten hoe hun leven verloopt. Je gaat je daarbij afvragen: wat is eigenlijk normaal? En moet je je aanpassen om een normaal persoon te zijn?
De relatie tussen hoofdpersonen Marianne en Connell is bijzonder. Ze kunnen niet met en niet zonder elkaar. En dat is voelbaar op elke pagina. Het begint met de ontmoeting in het huis van Marianne. Op school praten ze niet, omdat Connell populair is en Marianne niet. De sociale druk en onzekerheid spatten van deze hoofdstukken af. Een leuke toevoeging vond ik dan ook dat de rollen zijn omgedraaid als ze naar het Trinity College in Dublin gaan.
Ik moest wel even wennen aan het feit dat er geen aanhalingstekens gebruikt werden in dit boek. En dat leest gek als je de gesprekken tussen Marianne en Connell aan het lezen bent. Al ben je dat na een aantal hoofdstukken ook wel weer snel vergeten.
Een mooi boek over het leven van twee normale mensen. Kijk er even doorheen dat de aanhalingstekens weg zijn gelaten en je zult van elke bladzijde genieten.
