MINI-REVIEW: Ann Mah - De vergeten kamer

Waar gaat ‘De vergeten kamer’ over?

Kate studeert voor haar sommeliersdiploma. Ze gaat op bezoek bij de wijngaard van haar familie in Frankrijk om haar kennis van de lokale bourgogne nog wat aan te scherpen. Wanneer ze haar neef helpt bij het opruimen van de enorme wijnkelder, ontdekt ze een geheime schuilplaats uit de Tweede Wereldoorlog. Ze vindt een stapel oude verzetspamfletten en een grote voorraad waardevolle wijnen. Geïntrigeerd begint ze te graven in haar familiegeschiedenis. Dan ontrafelt zich een verhaal dat al zestig jaar in de doofpot is gestopt: over een tienermeisje dat de bezetting probeerde te overleven zonder haar morele overtuigingen overboord te zetten. Heeft haar familie, groot geworden in de wijnhandel, zich in de oorlog misschien niet zo goed gedragen als zij altijd dacht?

Een Amerikaanse vrouw op zoek naar goede wijnen, die een verborgen kamer uit de oorlog vindt. Het is een andere insteek dan ik gewend ben. Door de afwisseling van de Amerikaanse Kate en het verleden, krijg je steeds meer te weten over het familiedrama. Heel mooi gedaan van Ann Mah!

Vooral de hoofdstukken over de Franse Hélene in de oorlog zijn dan ook indrukwekkend om te lezen. In dagboekvorm omschrijft zij het leven op de wijngaard tijdens de oorlog. De hoofdstukken met Kate vielen daardoor een beetje tegen.

Niet dat ik de hoofdstukken met Kate en haar wijnkennis niet kon waarderen, het was gewoon minder indrukwekkend. Stiekem wilde ik zo snel mogelijk door naar de dagboekfragmenten van Hélene.

Ook de vele Franse zinnetjes die niet altijd vertaald werden, ergerde me een beetje. Natuurlijk, het is een boek over Frankrijk, maar het maakte het verhaal wat mij betreft niet mooier.

Boekrecensie: Ann Mah - De vergeten kamer

Conclusie

Dit boek is niet te vergelijken met bijvoorbeeld De boekendief van Markus Zusak of Als je het licht niet kunt zien van Anthony Doerr. Het is wat mij betreft minder indrukwekkend en ik denk dat dit komt door de hoofdstukken over wijn en de oude liefde van Kate. Maar dat wil niet zeggen dat ik het niks vond. De fijne schrijfstijl, de leuke weetjes over wijn en een indrukwekkende familiegeschiedenis maken heel veel goed.