MINI-REVIEW: Riley Sager – De enige die overbleef

Waar gaat ‘De enige die overbleef’ over?

Ze stak haar vader neer en vermoordde haar moeder, voordat ze haar zus ophing – althans, zo gaat het rijmpje dat schoolkinderen zingen over de moorden binnen het gezin Hope in de jaren twintig. De enige overlevende was de zeventienjarige Lenora Hope. De meeste mensen dachten dat zij de moorden had gepleegd, maar de politie kon destijds geen bewijs vinden. Zelf heeft Lenora altijd ontkend. Ze woont nog altijd in Hope’s End, het grote landhuis boven op de kliffen aan de kust van Maine, waar de moorden plaatsvonden.

Maine, 1983. Nadat de vorige thuishulp midden in de nacht was weggevlucht, neemt Kit het stokje over om voor Lenora te zorgen. Ze is nu in de zeventig en zit aan haar rolstoel gekluisterd – een aantal beroertes heeft ervoor gezorgd dat ze alleen nog kan communiceren met behulp van een typemachine. Op een avond typt Lenora: IK ZAL JE ALLES VERTELLEN.

Deze thriller zit enorm goed in elkaar. Je wilt graag doorlezen en weten hoe het nu precies zit met Lenora en haar geschiedenis. Door de afwisseling in tijd (de schrijfsessies en het verleden van Lenora gecombineerd met het heden en thuishulp Kit) maakt het enorm spannend om door te lezen. En dat was net wat ik nodig had met een baby en weinig tijd om te lezen.

Daarnaast is er mooi beschreven hoe Kit en Lenora allebei leven met schuldgevoelens en hoe de buitenwereld daarmee omgaat. Tel daar de vele plottwists bij op en je hebt een heerlijke leesavond.

Ik vond het dus een heerlijk boek, maar met een kleine kanttekening: het einde. Het zit heel goed in elkaar, maar het is allemaal wel heel toevallig en alles past net iets te goed in elkaar. Het hangt iets te veel aan toevalligheden.

Favoriete quote

Als er een boek in de buurt is, ben je nooit alleen.

Conclusie

De enige die overbleef is meeslepend en spannend. Door de afwisseling in tijd blijft de spanning er goed in. Alleen het einde voelt iets te toevallig, wat een klein minpuntje is.